In dit tweede deel van een trilogie over de adellijke familie Montague is Henry’s zus Felicity (17, ik-persoon) de hoofdpersoon. Het verhaal speelt ongeveer een jaar na het eerste deel ‘De grand tour van Henry Montague’* (2020) en is ook los goed te lezen. Zoals Henry gedreven werd door zijn liefde voor de donkergekleurde Percy is het bij de nuchtere, intelligente Felicity de ambitie om arts te worden die haar drijft. Dit streven was in de achttiende eeuw allerminst gewoon, maar Felicity is te koppig om het lot dat bij haar sekse hoort te accepteren. Globaal heeft dit deel dezelfde opzet als het vorige: een avontuurlijke reis voert Felicity via Stuttgart en Zürich naar Algiers, waar een bovennatuurlijke ontknoping plaatsvindt. Het verschil zit in de toon: de serieus ingestelde Felicity is veel minder theatraal dan de losbol Henry, al valt er nog steeds veel te lachen. Achterin belicht de auteur de historische achtergronden van enkele thema’s uit het verhaal. In het slotdeel van de trilogie komt Adrian, de jongste telg uit de familie, aan het woord. Vanaf ca. 15 jaar.