Te midden van een aantal spannende avonturen rond een moord breekt geheel onverwacht een overstromingsramp uit (Watersnoodramp 1953). Op indringende wijze wordt de watersnoodramp beschreven. De afwikkeling van het eerste deel is wat te snel; in te korte tijd vinden de hoofdfiguren elkaar terug, wordt de moord opgelost en een kind geboren. Het tweede deel speelt twintig jaar later; de hoofdfiguren uit het eerste deel hebben nu kinderen. Centraal staat de vraag of de Oosterschelde afgesloten moet worden, veiligheid staat tegenover visserij, recreatie en vooral natuurbehoud. Deze aspecten worden helder uitgelegd. De spanning wordt verhoogd door een bomaanslag. De uiteindelijke oplossing wordt gezien als een aanvaardbaar compromis, maar wel een veel te dure oplossing. Drie landkaartjes verduidelijken het geheel. Ook is er een literatuurverwijzing. In een nawoord geeft de auteur zijn eigen mening. De karakters van de hoofdfiguren staan, ondanks dat ze erg spontaan overkomen, te veel in dienst van de behandelde problematiek. Goede sfeerbeschrijving, soms wat moeilijke woordkeuze. Sluit aan bij het venster de Watersnood van de geschiedeniscanon. Vanaf ca. 13 jaar.

Het boek bestaat uit twee delen: vloed en eb. In het eerste deel leven we mee met de vrijgevochten Anne Strijen, die vaak in de clinch gaat met haar strenge vader. Stoom afblazen doet Anne op haar zeilboot. Op zo’n tocht vindt ze een kistje in het water; dat blijkt van ene meneer Brooshoofd te zijn. Anne en haar vriend Henk gaan naar de man op zoek. Wanneer maanden later het lijk van Brooshoofd wordt gevonden, valt de verdenking op Anne, intussen zwanger van Henk. Op 31 januari 1953 breekt de dijk en komt een groot stuk van Zeeland onder water te staan. Henk en Annes veertienjarige broer Piet helpen levens te redden, waarbij Piet zelf verdrinkt. De boerderij van Strijen wordt door het water weggeslagen en ook de inwonende opoe komt daarbij om. 1834 Nederlanders zullen bij deze ramp het leven laten. In een opvanghuis schenkt Anne op haar eentje het leven aan een zoon: Piet.
Dan maakt het boek een sprong van twintig jaar. Piet studeert voor burgerlijk ingenieur, met specialisatie waterbouwkunde, zoals zijn vader. Zijn zeventienjarige broer Valeer werkt in de mosselkweek. De discussie die in heel Nederland woedt over het sluiten van de Oosterschelde, wordt ook binnen het gezin gevoerd. Henk en Anne, getekend door de ramp, vinden sluiten de enige optie; Piet en Valeer pleiten voor een verhoging van de dijken, waarbij milieu en visserij gespaard blijven. Op 20 november 1974 stemt de Tweede Kamer voor het compromis van de stormstuwcaissondam: een dam met kokers die open- en dichtgedaan kunnen worden.
Het boek is een belangrijk tijdsdocument. Niet alleen over de afschuwelijke ramp die Nederland trof in 1953, maar misschien nog meer over het opkomende milieubewustzijn in de jaren zeventig, over het ontstaan van actiegroepen, over kinderen die voluit in opstand kwamen tegen het gedachtegoed van hun ouders. Dat maakt wel dat er zoveel boodschap in het boek zit, dat deze af en toe de bovenhand neemt en het verhaal wat langdradig wordt.